Werken om 0:40

Dat is niet iets waar ik op zit te wachten, maar het is even niet anders. Om deze tijd morgen moeten een aantal dingen af zijn die ik niet helemaal goed heb ingeschat.

In dit geval gaat het om het importeren van een enorme berg data, wat een soort ijsberg effect heeft. Elke keer als ik het een af heb, blijkt dat daar nog een hoop andere data gekoppeld zit.

Om een obscure en onidentificeerbare reden kreeg de server waarop het stukje software staat waar het in dit geval om draait ook nog wat kuren zojuist, dus er ging ook nog een en ander verloren van mijn code. Die moest dus opnieuw gemaakt worden.

Al met al zit ik dus, om kwart voor 1 in de nacht voor oud & nieuw nog actief te wachten. Dat is het grote nadeel van data importeren. In dit geval moet ik erbij blijven, anders gaat het mis en komt het niet af. Aan de andere kant kan je niet veel doen dan om de 5 tot 20 minuten op een knop drukken.

Wat doe je op zo’n moment? Je zet Tom Waits op en schenkt een glas whisky in, terwijl je een beetje gaat zitten lezen. Al met al nog niet zo’n straf, al had ik liever in mijn bed gelegen.

Tot nu toe heb ik drie nog niet eerder geproefde whisky’s ingeschonken, en één oude bekende:

Bruichladdich Black Art, 1989, 51,1%
Aparte roze (!) whisky. Heeft erg lang in een wijnvat gelegen, en heeft daar flink wat kleur van gekregen. Erg zoet, maar helemaal geen verkeerde whisky. De zoetigheid van Rosé komt erg terug in de neus en smaak. Meer alcohol natuurlijk, maar al met al veel rood fruit (aardbei, framboos, bessen).

Pittyvaich 20, 1989, 57,5% (Diageo special release 2009)
Evenals op het festival in Leiden vind ik dit een enorm verrassende whisky. Een lichte frisse neus, en een erg verrassende smaak. Erg blij met zulke dingen. Mint, dennen, wat hout.

Old Potrero Single Malt Rye Spirit, 2 jaar en 1 maand oud
Dit is eigenlijk geen whisky, maar Moonshine / Mountain Dew of hoe je het ook wilt noemen. Gestookt op de manier waarop ze 250 jaar geleden illegaal stookten en het komt enorm overeen met het vuurwater wat ik ooit in een openlucht museum in Belarus geproefd heb. Nu wil het feit dat ze in Wit-Rusland ook enorme bergen rogge hebben, dus daar zal de overeenkomst vandaan komen. ‘Vuile’ whisky, waarbij veel olien en dingen die normaal gefilterd worden er nog in zitten. Bijzonder. Rogge, rogge, rogge en vanille in de neus en smaak. Zelfs met water knalt dit als een 500 ponder.

Amrut Peated Cask Strength
Lekkere Indiase knaller met een goeie berg turf. Niks op aan te merken, zoals alle Amrut bottelingen die ik ken. Hier ga ik nu eens aan beginnen.

Al met al toch weer zeker 5 cc whisky gedronken (om de zorgenmakers gerust te stellen :-) )